| Verboden
klanken tijdens de Tweede Wereldoorlog
Kun
jij je voorstellen wat het zou betekenen als Amerikaanse en Engelse
muziek door de overheid verboden wordt? Het zal dan toch wel een stuk
stiller worden om je heen. |
||||
| Inhoud
|
Tijdens
de Tweede Wereldoorlog verbiedt de Duitse bezetter het spelen van
Engelse muziek en het zingen van Engelstalige nummers. Ook Amerikaanse
nummers zijn verboden. Engeland en Amerika zijn dan immers de vijanden
van Duitsland. Regels Kunstenaars
en artiesten moeten lid worden van de ‘Nederlandsche
Kultuurkamer’. Dit is een instantie die toezicht houdt op iedereen
die werkzaam is op het gebied van kunst en cultuur: schrijvers,
toneelspelers, musici, zangers en zangeressen. Er
mag alleen gedrukt, gespeeld of uitgevoerd worden wat past binnen de
opvattingen die de Duitsers hebben over kunst en cultuur. Een reglement
met veel artikelen bepaalt waar kunstenaars en artiesten zich allemaal
aan moeten houden. Je mag je beroep niet meer uitoefenen als je geen lid
wordt van de Kultuurkamer. En je loopt de kans naar Duitsland te worden
gestuurd om daar te werken. Er zijn ook mensen die helemaal geen lid kunnen
worden vanwege hun afkomst. Dat zijn negers en zigeuners, maar vooral de
joden. Verboden
muziek Alle Engelse en Amerikaanse muziek is verboden. Jazzmuziek, vaak gespeeld door zwarte mensen, wordt ook verboden vanwege de stijl. Men vindt namelijk dat deze muziek aanzet tot het maken van ‘onfatsoenlijke bewegingen’. Uiteraard is het verboden muziek van joodse componisten uit te voeren. Reacties Sommige
artiesten weigeren lid te worden van de Nederlandsche Kultuurkamer en
proberen op een andere manier in hun levensonderhoud te voorzien. Orkesten
die zich moeten houden aan de strenge regels weten daar op listige
manier onderuit te komen. Van Engelse en Amerikaanse nummers vertaalt
men de titels in het Nederlands en er wordt gewoon doorgespeeld, omdat
er toch brood op de plank moet komen. Artiesten die het zich financieel wel kunnen veroorloven, treden in het geheim op. Deze geheime bijeenkomsten worden ‘zwarte avonden’ genoemd. Sommige van deze avonden worden wel bezocht door over de honderd mensen. Dit is dubbel riskant want je mag helemaal niet met zoveel mensen bij elkaar komen. Spot
en hoop Via
Radio Oranje, de vrije zender die vanuit Londen uitzendt worden
liedjes uitgezonden die de Duitsers absoluut afkeuren. In de
teksten worden de Duitse bezetters en de NSB-ers belachelijk gemaakt.
NSB betekent Nationaal Socialistische Beweging. De leden van deze
Nederlandse politieke partij zijn het eens met Hitlers ideeën. Het
liedje ‘Op de hoek van de
straat’ gaat over een NSB-er die het partijblad Volk en Vaderland
staat te verkopen. De makers van het lied vinden dat NSB-ers zich moeten
schamen om zo met de vijand te heulen. Ook
worden er teksten geschreven waaruit de hoop op een betere tijd spreekt
zoals: ‘Als op het Leidseplein de lichtjes weer eens branden gaan’. De
mensen kijken uit naar de tijd dat er niet meer verduisterd hoeft te
worden. Als de straatverlichting weer aan zal zijn en uit de café’s
en theaters weer licht naar buiten schijnt. Luister naar het begin van de uitzending van 'de Watergeus'
Luister naar "Op de hoek van de straat' Jetty Paerl
|
Het orkest de Ramblers in oorlogs tijd Luister naar Steeple Chase - The Ramblers
|
||
